«لغت نامه دهخدا»
[خُ بُوو] (ع مص) مصدر دیگر خَبو است و به معنی فرو مردن آتش و جز آن چون حرب و شبیه آن بکار میرود (از ترجمان عادل بن علی) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی) (دهار).