«لغت نامه دهخدا»
[خَ ثَ] (ع ص) مؤنث خبیث است به معنی ناپاک ج، خَبیثات، خَبائث - ارواح خبیثه؛( 1) ارواح پلید ارواح ناپاک مقابل ارواح طیبه( 2) - شجره خبیثه؛ درخت تلخ گوهر منه: من اکل من هذه الشجره الخبیثه فلایقربن مجلسنا (از اقرب الموارد): و مثل کلمه 14 ||) - درخت حنظل (آنندراج ||) - گیاه کشوث (منتهی الارب)( 3) - قروح خبیثه؛ زخمهای / خبیثه کشجره خبیثه (قرآن 26 منکر دیرعلاج زخمهای علاج ناپذیر || گیاه کریه الطعم و بدبو (از اقرب الموارد) - کلمهء خبیثه؛ کلمهء زشت مقابل کلمهء 14 ||) ردیه مقابل سلیمه و جیده / طیبه :و مثل کلمه خبیثه کشجره خبیثه اجتثت من فوق الارض مالها من قرار (قرآن 26 (یادداشت بخط مؤلف ||) زانیه زن بدکاره زن فاجره زن زشتکار (یادداشت بخط مؤلف) ج، خبیثات : الخبیثات للخبیثین را « خبیثه » مؤلف آنندراج و منتهی الارب - (Les esprits mauvais (2) - Les esprits bons (3 - (1) (24/ (قرآن 26 به معنی درخت حنظل یا « شجره خبیثه » بتنهایی درخت حنظل و گیاه کشوث گرفته اند درحالیکه ترکیب وصفی آن یعنی صورت گیاه کشوث است.