خبیز

«لغت نامه دهخدا»

[خُ بَ یْ]( 1) (ع اِ) نباتی است که بگردش آفتاب می گردد، برگ آن عریض و ثمرهء آن مستدیر و آن نوعی از ملوخیه است خبازی (از متن اللغه) (معجم الوسیط) (منتهی الارب) رجوع به خُبازی شود ( 1) - در منتهی الارب خُبَیْز آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر