ختن گرد

«لغت نامه دهخدا»

[خُ تَ گَ] (نف مرکب) وصف آهو است و آهوی ختن گرد آهویی است که مشک را از نافهء او گیرند کنایه از روز است : شباهنگام کآهوی ختن گرد ز ناف مشک خود خور را رسن کرد نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر