خثر

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع مص)( 1) دفزک شدن شیر و چغرات گشتن آن (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) غلیظ شدن شیر (از متن اللغه) کلچیدن بستن شیر || کم کردن آب زیادی و بی فایده (دزی ج 1 ص 352 ) غلیظ شدن آب ستبر شدن مایع مقابل رقت (از تاج المصادر بیهقی ||) سنگین شدن قلب شوریده دل شدن تباه گردیدن عقل( 2) (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد ||) شرم کردن استحیاء در خانه ماندن و برای قوت و توشه بیرون نرفتن( 3) (از ناظم است و یا « خَثَران » و « خثور » الاطباء) (متن اللغه) ( 1) - فعل ثلاثی مجرد آن یا از باب نصر است که مصادر دیگر متعلق به این باب است « خَثارَه » و « خثور » از باب علم که مصدر دیگر آن خَثَر است ( 2) - فعل ثلاثی مجرد این معنی از باب نصر و مصادر دیگر آن 3) - فعل ثلاثی مجرد این مصدر از باب علم و مصدر دیگر آن خَثَر است ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر