«لغت نامه دهخدا»
1) - فعل ثلاثی مجرد ) ( [خَ]( 1) (ع مص) کوفتن بینی کسی را (از منتهی الارب) کوفتن بینی کس را تا پهن شود (از متن اللغه)( 2 است ( 2) - عبارت متن اللغه در اینجا چنین است: خثم انفه؛ دقه فصار مفلطحا « نصر ینصر » این مصدر از باب.