خثی

«لغت نامه دهخدا»

[خِثْیْ] (ع اِ) سرگین گاو( 1) و فیل (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) ج، اخثاء، خُثی، خَثّی (از متن اللغه) ( 1) - بنابر نقل صاحب متن اللغه ابوعبیده این کلمه را مختص بسرگین ثور دانسته است نه بقره و بطریق استعاره برای ابل نیز بکار میرود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر