خجندی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ جَ] (اِخ) موسی بن عبدالله مؤدب، مکنی به ابوعمران مردی ادیب و فاضل بود و صاحب حکم و امثال مدون و مروی است او از ابی النصر محمد بن حکم بزاز سمرقندی و جز وی حدیث کرد و محتملاً بسال 360 ه  ق  در سمرقند فرمان یافت (از انساب سمعانی از تاریخ سمرقند تألیف ابوالفضل ادریسی و لباب الانساب و یاقوت در معجم البلدان ذیل خجند).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر