خدامرادخان زند

«لغت نامه دهخدا»

[خُ مُ نِ زَ] (اِخ) وی یکی از سرداران کریمخان زند است و بزمان او شجاعتهای بسیار کرد و در استقرار حکومت کریمخان بسی شمشیر زد چون کریمخان در محاصرهء ارومیه نشست طایفه ای از ایلات شیطانی که در سرحد روم سکنی داشتند، شروع به آزار مترددین و مسافرین نمودند وقتی که خبر آزار و ایذاء آنان بکریمخان رسید خدامرادخان زند را با هفت هزار سوار فرستاد تا آن جماعت را قتل و غارت و تنبیه کنند خدامرادخان حسب الحکم با آن فرقه مقابل گردید و شکست فاحش بدیشان داد و باز چون جماعت لیلاوی سر از اطاعت باززدند، خدامرادخان از طرف کریمخان زند مأمور تنبیه و سرکوبی آنان شد او در معیت نظرعلیخان با ده هزار سوار عازم جنگ با آنها گردید لیلاویان سه سنگر در میان یکدیگر ترتیب دادند و در سنگر اول جوانان شجاع و در سنگر دوم مال و دواب و در سنگر سوم زنان و اطفال را گذاردند بالاخره خدامرادخان با نظر علیخان پس از جنگهای سخت آن طایفه را به انقیاد درآوردند و سه سنگر مزبور را یکی پس از دیگری بدست گرفتند (از مجمل التواریخ گلستانه ص 274 ) برای 276 شود - اطلاع بیشتر از شرح فداکاریها و جنگهای خدامرادخان رجوع به مجمل التواریخ صص 275.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر