خدر

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع مص) لازم گرفتن شیر خانه را یا بیشهء خود را (از منتهی الارب) (از متن اللغه) (از معجم الوسیط ||) استتار کردن در پرده گذاردن (از معجم الوسیط ||) زنی را وارد کردن که در خِ در نشیند و از خدمت برای قضا و حوائج مصون باشد (از معجم الوسیط ||) مقیم بودن دختر در خدر (منتهی الارب) (از متن اللغه ||) مقیم بودن در جای و اهل خود (منتهی الارب) (از متن اللغه) (از معجم الوسیط ||) پرده روی هودج انداختن (از معجم الوسیط ||) پس ماندن آهو از گله (منتهی الارب) (از متن اللغه) (از معجم الوسیط ||) پنهان کردن آهو فرزند تازه زاد خود را در جای پنهانی (از متن اللغه) منه: خدرت الظبیه حشفها فی الخمر (متن اللغه ||) سرگشته شدن (منتهی الارب) (از متن اللغه) (از معجم الوسیط (||) اِ) مرض فلج خبل کسح تعرقل( 1) (دزی ج Paralysie - ( 1 ص 353 )  (فرانسوی) ( 1.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر