«لغت نامه دهخدا»
ضبط « زاء » و « ذال » و « دال » [خَ دَ نَ] (ع اِ) عنکبوت نر (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (مهذب الاسماء) صاحب مهذب الاسماء آنرا با کرده است ج، خَ دارِن || عنکبوت کلان (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) ج، خَدارِن در برهان قاطع آمده است: خدرنق بلغت رومی و بعضی گویند یونانی عنکبوت را گویند و به این معنی بجای نون یای حطی هم بنظر آمده است( 1) رجوع به خدنق شود ( 1) - در تحفهء حکیم مؤمن: معنی آن مطلق عنکبوت آمده است و در یکی از فرهنگهای لغت فارسی که در هند آورده و خاصیت طبی آنرا چنین « مکررایکاجالا » و هندیش را « کارتنه » و فارسی آنرا « عنکبوت » نوشته شده است، آمده عربی آنرا ذکر کرده است: ضماد مسحوق آن مانع ورم و جراحات و مطبوخ او با روغن زیتون محلل اورام.