«لغت نامه دهخدا»
[خُ / خَ رَ] (اِ) خرده و ریزهء هر چیز (از برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) صاحب آنندراج و انجمن آرای ناصری آنرا آورده اند و صحیح می نماید (حاشیهء برهان چ معین) : نه در آن معده خدرهء میدهسنائی گر چنین خانی نچینی « خرده » مقلوب خدرهء تتماج را مولوی (از فرهنگ جهانگیری ||) شرارهء آتش (از برهان قاطع) (از انجمن آرای ناصری) (آنندراج) (ناظم الاطباء) خدرک جرقه جریغه اخگر : شرارهء خدره بود مارج و شواط لهب زبانه فحم چه انگشت رماد خاکستر (نصاب الصبیان) مخزن مه بدرهء موزون تست آتش خور خدرهء کانون تست کاتبی (از آنندراج) جَثوَه، جَذوَه رجوع به خدرک شود.