خدره

«لغت نامه دهخدا»

[خُ / خَ رَ] (اِ) خرده و ریزهء هر چیز (از برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) صاحب آنندراج و انجمن آرای ناصری آنرا آورده اند و صحیح می نماید (حاشیهء برهان چ معین) : نه در آن معده خدرهء میدهسنائی گر چنین خانی نچینی « خرده » مقلوب خدرهء تتماج را مولوی (از فرهنگ جهانگیری ||) شرارهء آتش (از برهان قاطع) (از انجمن آرای ناصری) (آنندراج) (ناظم الاطباء) خدرک جرقه جریغه اخگر : شرارهء خدره بود مارج و شواط لهب زبانه فحم چه انگشت رماد خاکستر (نصاب الصبیان) مخزن مه بدرهء موزون تست آتش خور خدرهء کانون تست کاتبی (از آنندراج) جَثوَه، جَذوَه رجوع به خدرک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر