خدشه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ شَ] (ع اِ) خراش (از آنندراج) (غیاث اللغات) (از ناظم الاطباء) : و این چشم زخمی بود بر چهرهء اقبال و خدشه ای بر صفحات احوال او (جهانگشای جوینی) و رخسار آمال را بعد از خدشات یأس و نومیدی آب باروی کار آمد (جهانگشای جوینی||) مجازاً شک و شبهه و گمان (از غیاث اللغات) (از آنندراج) (ناظم الاطباء ||) ترس خوف هول بیم اندیشه وهم (ناظم الاطباء) ||عیب (یادداشت بخط مؤلف ||) سوسه (یادداشت بخط مؤلف) حقه؛ فریب آنچه از صحت بر کنار باشد یقال: بقلبه خدشه؛ بقلبه شی ء من الاذی (یادداشت بخط مولف) - خدشه بردار؛ سوسه بردار چیزی که در آن تصور خلاف و برکناری از صحت رود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر