«لغت نامه دهخدا»
[خُ دَ عَ] (ع اِ) فریب (از منتهی الارب) منه: الحرب خدعه؛ جنگ انصرام می یابد بفریب (|| ص) مرد بسیار فریبنده || وقت زمان موسم || بخت طالع نصیب (از منتهی الارب).