«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع اِ) جِ خذروف رجوع به خذروف در این لغت نامه شود منه: ترکت السیوف رأسه خذاریف؛ پاره پاره کرد شمشیر سر او را که هر پاره ای چون خذروف بود (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس) - خذاریف الهودج؛ تخته ها و چوبها که هودج را بدان مربع گردانند (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).