خرء

«لغت نامه دهخدا»

[خَرْءْ] (ع مص) ریدن و پلیدی انداختن (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر