خرابه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ بَ / بِ] (اِ) آبی که از استخر و تالاب تراوش کند || جویی که از استخر بجهت زراعت کنند || نام بیخی است (از ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر