«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ص نسبی) منسوب به خراج مالیاتی (ناظم الاطباء ||) نام سالی بوده است( 1) چون سال شمسی و سال قمری و سال شود از تاریخ آل سلجوق محمد بن ابراهیم چند مثال « سال قمری » و « سال خراجی » اسکندری و سال جلالی برای آنکه تطبیقی بین آورده میشود: 1- روز هرمز ماه تیر سنهء 572 خراجی موافق سنهء 579 ه ق 2- سنهء 563 خراجی موافق 569 ه ق 3- سنهء 551 ه ق موافق سنهء 544 خراجی 4- در صمیم تموز در ماه خرداد سنهء 586 خراجی موافق شهور سنهء 595 ه ق 5- در ماه تیر سنهء 577 خراجی موافق سنهء 585 ه ق 6- اول ماه رمضان سنهء 600 ه ق موافق ماه خرداد سنهء 594 خراجی در جمادی الاولی سنهء اثنین و ستمائه خراجی صاحب عالم عادل فخرالدوله والدین احمدبن سعد بندقه ادام الله علوه را از حضرت شیراز بکرمان فرستادند (المضاف الی بدایع الازمان ص 16 ) در سنهء سبعین و خمسمائه خراجی علاوه دیگر حوادث در کرمان قحطی افتاد (عقدالعلی للموقف الاعلی) چون سنهء 569 به آخر رسید و سنهء 570 خراجی درآمد (تاریخ آل سلجوق) در ماه اردیبهشت سنهء 557 ه ق خراجی اتفاق کسوفی تمام افتاد، در برج ثوربغایت هایل و سهمناک هوا بمثابهء تاریک شد که ستاره پیدا آمد (تاریخ آل سلجوق محمد بن ابراهیم) شب نوروز هشتم ماه فروردین سنهء 591 خراجی که وقت تحویل نیّر اعظم است بدرجهء شرف (تاریخ آل سلجوق محمد بن ابراهیم) آقای تقی زاده در گاه شماری سنهء خراجی را به تفصیل تعریف کرده است رجوع به گاه شماری شود 1) - مرحوم دهخدا میگویند: سال خراجی گویا همان سال شمسی بوده که اول آن روز اول بهار است و دلیل بر این مدعی ص 44 ) کتاب بدیع الازمان چ طهران است: چون هوای سرد سخت دم انفاس زمهریری فروبست و عیار شب شب و روز ربیعی بمیزان طبیعی یکی شد و از توده های کافور جویهای گلاب روان گشت و سنهء ستین خراجی درآمد ملک ارسلان.