خراز

«لغت نامه دهخدا»

[خَرْ را] (اِخ) خالدبن حبان الخراز، مکنی به ابوزید از اهل رقه بود و از گروهی حدیث شنید او مردمان را پند میداد و آنها او را می ستودند بعضی او را از ثقات دانسته و بعضی دیگر از ضعیفان آورده اند او به سال 191 ه ق بنابر قولی درگذشت (از انساب سمعانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر