«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِخ) ابن امیه بن ربیعه بن فضل بن منقدبن عفیف بن کلیم بن حبشه بن سلول خزاعی کلیبی ابن کلبی او را با کنیهء ابانضله ذکر کرده است و او حلیف بنی مخزوم می باشد وی مریسیع و حدیبیه را دید و سر پیغمبر را تراشید ابن سکن از او حدیثی واحد نقل کرده است که گفت: من سر پیغمبر را در ناحیهء مروه در عمره القضیه اصلاح کردم ابوعمر او را خراش بن امیه بن فضل کعبی نام می برد و در ترجمهء حال او می آورد که او حدیبیه و خیبر را دید و رسول خدا او را سوار بر شتری بنام ثعلب بمکه فرستاد قریشی ها او را آزار کردند و قصد کشتن او را داشتند، ولی حبشیان مانع از کشتن او شدند، لذا او توانست که بازگردد پس از او عثمان به این ماموریت رفت ابوعمر او را خراش بن امیه بن فضل کلیبی سلولی آورده است و گفته در صحابه بغیر او کس دیگر ( نمی شناسد (از اصابه ج 1 قسم 1 ص 107.