خراشیده

«لغت نامه دهخدا»

[خَ دَ / دِ] (ن مف) شخوده (یادداشت بخط مؤلف) خشوده (صحاح الفرس) آنچه خراش برداشته خراش خورده : ز بس که کآورد درد چشمش به افغان گلوی خراشیده ز افغان نمایدخاقانی چو شه دید کز سنگ پولادسای خراشیده می شد سم چارپاینظامی جلفه؛ پارهء خراشیده از پوست (منتهی الارب) - روی خراشیده؛ صورت خراش برداشته : بیامد چو سودابه را دید روی خراشیده و کاخ پرگفتگوی ز هر کس بپرسید و شد تنگدل ندانست کردار آن سنگدلفردوسی ز بس خون که هر جای پاشیده بود زمین همچو روی خراشیده بود اسدی (گرشاسب نامه) هر اشک روان، روان گردد و هر روی خراشیده (ترجمهء تاریخ یمینی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر