خراط

«لغت نامه دهخدا»

[خُرْ را] (ع اِ) پیه که از بیخ گیاه لخ برآرند (منتهی الارب) رجوع به خُراط و خَراط در این لغت نامه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر