خراطه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ طَ] (ع اِ) پاره هایی پوست که از مجرای غایط یا بول برآید قشاره جراده: و اگر به اسهال زیرین روده بیرون آید [ پاره ای پوست ] که بتازی آنرا خراطه گویند (ذخیرهء خوارزمشاهی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر