«لغت نامه دهخدا»
[خَ اَ کَ دَ] (مص مرکب)جمعیت و هجوم کردن مردم بجهت کاری( 1 ||) جماع کردن چند شخص با یکنفر || فتنه و آشوب کردن || شلتاق کردن || کسی را جهت رسوایی بر خر سوار کردن و در شهر و محلات گردانیدن ( 1) - صاحب انجمن آرای ناصری میگوید: در نسخهء حلیمی آنکه کسی را بجهت رسوایی بر خرار سوار کرده بگردانند و همین بیت را شاهد مدعا کرده است.