«لغت نامه دهخدا»
[خَ بُ زَ / زِ اَ] (اِ مرکب)گیاهی است که میوهء زردفام و نرم با بوی مطبوع دارد و تازهء آنرا چون دندان مز خورند و هم از آن مربا و سالاد سازند (یادداشت بخط مؤلف).