خرپ خرپ

«لغت نامه دهخدا»

[خِ خِ] (اِ صوت) حکایت آواز جویدن گوسفند و مانند آن علف تازه و سبز و جو و مانند آن را آواز پنجه و پوست هندوانه و مانند آن بوسیلهء جویدن بره و گوسفند و بز نام آواز جویدن گوسفند و مانند آن بدنهء علف و پوست هندوانه و خربزه و مانند آن را حکایت صوت خوردن خرگوش و جز آن گیاهی را (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر