خرت

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع اِ) سوراخ سوزن و سوراخ گوش و تیر و مانند آنها (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) ج، خُروت، اخرات رجوع به خُرت شود || استخوانی است خرد نزدیک سینه (منتهی الارب) رجوع به خُرت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر