«لغت نامه دهخدا»
[خَ خَ] (حامص مرکب) حالت و رفتار خر گرفتن حالت نفهمیدگی ولی غیرواقعی حالت کودنی غیرحقیقی : از پی رد و قبول عامه خود را خر مساز زآنکه نبود کار عامه جز خری یا خرخری سنائی - خود را بخرخری زدن؛ کنایه از تجاهل کردن خود را بنفهمیدگی زدن.