«لغت نامه دهخدا»
[خِ رَ پَرْ وَ] (ن مف مرکب)کسی که عقل و دانش مربی وی باشد : گر پدر دعوی خدایی کرد من خدادوستم خردپروردنظامی|| آن مفهوم یا آن چیز که خرد و عقل آدمی آنرا پرورده باشد : این سخن را که شد خردپرورد بر دعای تو ختم خواهم کردنظامی.