خرد خائیدن

«لغت نامه دهخدا»

[خُ دَ] (مص مرکب) نرم کردن طعام نرم جویدن خوب جویدن (یادداشت بخط مؤلف) : بی شک نهنگ دارد دل را همی خساید ترسم که ناگوارد کایدون نه خرد خاید رودکی مرغزاری که فسیله گه اسبان تو گشت شیر کآنجا برسد خرد بخاید چنگالفرخی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر