«لغت نامه دهخدا»
[خُ دَ] (مص مرکب) نرم کردن طعام نرم جویدن خوب جویدن (یادداشت بخط مؤلف) : بی شک نهنگ دارد دل را همی خساید ترسم که ناگوارد کایدون نه خرد خاید رودکی مرغزاری که فسیله گه اسبان تو گشت شیر کآنجا برسد خرد بخاید چنگالفرخی.