«لغت نامه دهخدا»
[خَ دَ لِ بَرْ ری] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)( 1) حَرْشاء لبسان ایهقان جرجیری بری (یادداشت بخط مؤلف) در تحفهء حکیم مؤمن چنین آمده است: گیاه او را بترکی قچی نامند حرارتش کمتر از بستانی مفتت حصاه و جالی جلد و جهه سرفهء مزمن نافع و مقوی Roquette sauvage - ( ذهن و ضماد او با ماست جهت سعفه مجرب و در سایر افعال مثل بستانیست (فرانسوی) ( 1.