خرز

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رَ] (ع اِ) مهره (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از منتهی الارب) - خرزالظهر؛ مهرهء پشت (منتهی الارب ||) اسباب خرده فروشی را گویند از مهره و آیینه و شانه و امثال آن، چه خرزی خرده فروش باشد (از برهان قاطع) در حاشیهء برهان قاطع چ معین آمده است: در عربی خرز بمعنی مهره و خرازت مشکدوزی و خراز مشکدوز است (محیط المحیط) (السامی فی الاسامی) و در عربی مستحدث خرز بمعنی سوراخ کردن، زردوزی، نقره دوزی چرم، وصله کردن کفش های کهنه و خراز بمعنی کفاش و پینه دوز است (دزی ج 1 ص 361 ) امروز خرازی بخرده فروشی اطلاق میشود : بزرگواران همچون قلادهء خرزند تو همچو یاقوت اندر میانهء خرزی منوچهری (|| مص) استوار گردیدن کار کسی (از تاج العروس) (از لسان العرب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر