خرزه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ زَ / زِ] (اِ) آلت تناسل که آن سطبر و دراز و گنده و ناتراشیده باشد (از برهان قاطع) قضیب نره (از ناظم الاطباء) (از غیاث اللغات) (از آنندراج) شرم مرد (یادداشت بخط مؤلف) : زین سان که  تو میخورد خرزه سیرش نکند خیار کاونجکمنجیک بر سیریت کبار کند طنز و مسخره آن از صغاره خوره بی خرزهء کبار سوزنی گفت از این خرزه گرچه در بندم آنچنان خر نیَم خردمندم سنائی غزنوی (از فرهنگ خطی) زندگانّی خرزهء قاضی باد چندانکه دو شود راضی انوری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر