خرست

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رَ] (ص) مست بیهوش که بعربی طافح گویند، به پارسی سیاه مست و مست خراب گویند (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) : مست خرست میروم در ره عشق بوالعلا باک ندارم از بلا تن تنناتلاتلا مولوی (ازآنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر