«لغت نامه دهخدا»
[خَ سَ] (ص مرکب) آنکه سری چون سر خر دارد (یادداشت بخط مؤلف) : خرسر و خرس روی و سگ سیرت خر گرفته بکول خیک شرابسوزنی فاخته طوقی شترلفجی غضنفرگردنی خرسری غژغاومویی اعور عیاره ای سوزنی (|| اِ مرکب) سر خر.