«لغت نامه دهخدا»
[خَ سَ] (حامص مرکب) عمل سوار بودن بر خر (یادداشت بخط مؤلف) : علف خواری کنی و خرسواری پس آنگه نزل عیسی چشم داری نظامی (خسرو و شیرین ص 110 ) -امثال: مزد خرچرانی خرسواریست، نظیر: مارگیری مارزدگی دارد || ریاکاری عوام فریبی تسلط بر عوام یا بر خاصه تسلط و انتفاع ریاکاران و شارلاتانهای سیاسی از عوام (یادداشت بخط مؤلف).