«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِ) خرشا آفتاب خورشید (ناظم الاطباء) (از برهان قاطع) : گشته از فیض تابش خرشاد کوه در سبز و بوم و بر آباد روحانی (از فرهنگ جهانگیری).