خرطبع

«لغت نامه دهخدا»

[خَ طَ] (ص مرکب) معاند سرکش گردنکش (ناظم الاطباء ||) احمق گول (ناظم الاطباء) (آنندراج) : اندر این شهر بسی ناکس برخاسته اند همه خرطبع و همه احمق و بیدانش و رند لبیبی || خودبین (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر