خرع

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رَ] (ع اِ) داغی در گوش گوسپند که دو خط بدرازا در گوش آن داغ کنند تا گوش وی سه پاره گردد و پارهء میانی بر جوف گوش آویزان شود || نرمی مفاصل || سستی در چیزی (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس) (از لسان العرب||) تحیر (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر