خرف

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رَ] (ع مص) تباه شدن عقل از کلانسالی (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد ||) حریص شدن بخوردن میوهء تازه چیده (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر