خرفه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رِ فَ] (ع ص) مؤنث خرف زنی که از پیری عقلش تباه شده باشد (از منتهی الارب) (از تاج العروس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر