خرقه گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[خِ قَ / قِ گَ تَ] (مص مرکب) پاره گشتن دریده شدن چاک شدن : چون خرقه گشت بر کَتِف شب ردای قار شد غرق در غلالهء زر فرق کوهسار اثیر اخسیکتی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر