«لغت نامه دهخدا»
که شکار کرده میشود عیر (دهار) : « کل » و بزکوهی و « آهو » [خَ رِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی از چارپایان کوهی است چون و ایشان را جلبه بود چونانک خران کوهی (تفسیر ابوالفتوح ج 1 ص 781 ) از میان مکه و مدینه می رفتند خر کوهی پیش آمد ( (تفسیر ابوالفتوح ج 2 ص 221 ) و اگر گاو کوهی یا خر کوهی بصید بگیرد (تفسیر ابوالفتوح ج 2 ص 223.