«لغت نامه دهخدا»
[خَ گِ] (اِ مرکب) گدای مبرم (ناظم الاطباء) گدای سمج (یادداشت بخط مؤلف) : خرگدائیست که بدخو کردهسوزنی خرگدائی بدو مسلم شد راست شد این لقب بدان کذابسوزنی.