خرگدا

«لغت نامه دهخدا»

[خَ گِ] (اِ مرکب) گدای مبرم (ناظم الاطباء) گدای سمج (یادداشت بخط مؤلف) : خرگدائیست که بدخو کردهسوزنی خرگدائی بدو مسلم شد راست شد این لقب بدان کذابسوزنی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر