«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِ مرکب) نخلستان خرستان (از ناظم الاطباء) حدیقه (ربنجنی) جایی که خرمابنان بسیار بوند (شرفنامهء منیری) : باحه: خرماستانی داشت (ترجمهء طبری بلعمی) گزیت رز بارور شش درم بخرماستان بر همین زد رقمفردوسی دوهزار سوار سلطان ترکمان در خرماستانهاشان کمین نشاندند (تاریخ بیهقی) گر تخم و بار من نبریدی برغم دیو خرماستان شدستی اکنون دیار من ناصرخسرو تنی چند در خرقهء راستان گذشتیم بر طرف خرماستان سعدی (بوستان) مذارع؛ خرماستان نزدیک شهر (منتهی الارب).