خرماستان

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (اِ مرکب) نخلستان خرستان (از ناظم الاطباء) حدیقه (ربنجنی) جایی که خرمابنان بسیار بوند (شرفنامهء منیری) : باحه: خرماستانی داشت (ترجمهء طبری بلعمی) گزیت رز بارور شش درم بخرماستان بر همین زد رقمفردوسی دوهزار سوار سلطان ترکمان در خرماستانهاشان کمین نشاندند (تاریخ بیهقی) گر تخم و بار من نبریدی برغم دیو خرماستان شدستی اکنون دیار من ناصرخسرو تنی چند در خرقهء راستان گذشتیم بر طرف خرماستان سعدی (بوستان) مذارع؛ خرماستان نزدیک شهر (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر