«لغت نامه دهخدا»
[خُرْ رَ مِ] (اِخ) اسمش نجفقلی و از یساولان حضور بود و بعد در خدمت شاهزاده صاحبقران میرزا رتبتی حاصل کرد او در غزل سرایی طبعش سلاستی گرفت و چنانکه رسم تربیت خاقان مغفور بود بهر هفته غزلی تازه بحضور بردی و جایزه یافتی و خشنود بازگشتی بالجمله از موزونان غزل سرای معاصرین بوده قرب سه هزار بیت دیوان جمع کرده این بیت ااز اوست: بنگر بزخمهای دل ( بیقرار ما کز ناوک تو مانده همی یادگار ما (از مجمع الفصحاء ج 1 ص 110.