خرمن گل

«لغت نامه دهخدا»

[خِ / خَ مَ نِ گُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) معشوق || سرین معشوق (آنندراج) : آغوش مرا محرم آن خرمن گل کن موی کمرت طاقت این بار ندارد صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر