خرناسه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ سَ / سِ] (اِ) خُرنا خُرخُر غطیط آوازی که از بعض مردم در خواب از حلق و بینی برآید، و توسعاً، خواب عمیق و سنگین مثال آن در این بیت سیدحسن غزنوی است و شمس قیس آنرا فرناس با فاء اخت قاف خوانده و گوید فرناس از کلمات غریب لغه الفرس بی ذکر معنی آن : مدان که فتنه بخسبد در این زمانه ولیک ز عدل تست که باری شده ست در خرناس (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر