خر و بار

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رُ] (اِ مرکب، از اتباع) زاد و توشه زاد و راحله بار : گر بقیامت رویم بی خر و بار عمل به که خجالت بریم چون بگشایند بارسعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر