خرور

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ع مص) افتادن || از بالا بپایین افتادن || شکافتن چیزی || هجوم آوردن بر کسی از جایی که معلوم نباشد || مردن|| آواز کردن گربه و ببر و پلنگ (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از تاج العروس) خرخر کردن || آواز کردن در خواب (از آنندراج) خرخر کردن آواز کردن، آن آوازی که از خیشوم بوقت خواب برآید || بانگ کردن آب (تاج المصادر بیهقی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر